Toelichting | Explanation | توضیحات
Met deze brief spreken wij ons uit tegen het gebruik van oorlog en geweld als middel om internationale conflicten op te lossen. Wij roepen de Nederlandse regering op om zich duidelijk uit te spreken over de naleving van het internationaal recht en om actief bij te dragen aan de bescherming van de internationale rechtsorde.
Door deze brief te ondertekenen ondersteunen ondertekenaars een oproep aan de Nederlandse regering om haar verantwoordelijkheid te nemen wanneer fundamentele normen van het internationaal recht mogelijk worden geschonden.
De brief zal, samen met de handtekeningen van de ondertekenaars, worden verzonden aan de minister-president, het ministerie van Buitenlandse Zaken en de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Daarnaast zal worden verzocht om dit onderwerp op de parlementaire agenda te plaatsen en om een duidelijke reactie van de regering te ontvangen.
Het doel van dit initiatief is om via democratische en juridische middelen aandacht te vragen voor de naleving van het internationaal recht en om bij te dragen aan een publiek debat dat is gebaseerd op vrede, recht en menselijke waardigheid.
Wij staan voor democratie, rechtsstaat, vrijheid en menselijke waardigheid.
Aan zowel voor- als tegenstanders van het Iraanse regime willen wij het volgende duidelijk maken: oplossingen die hun grondslag vinden in geweld, oorlog en vernietiging zullen naar onze overtuiging nooit leiden tot een rechtvaardige of betere wereld. De geschiedenis laat zien dat conflicten die met militair geweld worden benaderd uiteindelijk leiden tot meer instabiliteit, menselijk leed en langdurige schade voor samenlevingen.
Met dit initiatief spreken wij geen steun uit voor het Iraanse regime. Tegelijkertijd spreken wij ons principieel uit tegen iedere vorm van oorlog, agressie en geweld als middel om politieke of geopolitieke problemen op te lossen. Het gebruik van militair geweld, zeker wanneer daarbij burgers worden getroffen en civiele infrastructuur wordt vernietigd, kan naar onze overtuiging nooit een legitieme basis vormen voor duurzame oplossingen.
Tegelijkertijd erkennen wij dat mensen hierover verschillend kunnen denken. Indien u van mening bent dat militair optreden, oorlog of geweld in bepaalde omstandigheden de enige oplossing vormt, dan respecteren wij als organisatie uw mening. In een daadwerkelijke democratische rechtsstaat kunnen en moeten voor- en tegenstanders van een standpunt elkaar met respect, waardigheid en ruimte voor dialoog behandelen.
Onze inzet is daarom niet gericht op het creëren van verdeeldheid, maar op het stimuleren van een debat dat is gebaseerd op respect voor het internationaal recht, menselijke waardigheid en vreedzame oplossingen voor conflicten.
Vanuit juridisch perspectief zijn de aanvallen op Iran in strijd met het internationaal recht. De militaire aanvallen op Iran hebben geleid tot de dood van vele onschuldige burgers en tot de vernietiging van civiele infrastructuur.
Met deze brief roepen wij de Nederlandse regering op om zich duidelijk uit te spreken over de naleving van het internationaal recht en om zich actief in te zetten voor de bescherming van de internationale rechtsorde.
Zoals wij eerder ook juridische stappen en initiatieven hebben genomen met betrekking tot de oorlog in Gaza, zien wij het als onze verantwoordelijkheid om eveneens in actie te komen tegen het geweld en de oorlog in Iran. Onze inzet is daarbij niet gericht op politieke voorkeuren voor een bepaald regime of een bepaalde staat, maar op het beschermen van fundamentele beginselen van internationaal recht en menselijkheid. Ongeacht welk regime de macht zou hebben, zouden wij dit standpunt aanhouden.
Door deze brief te ondertekenen ondersteunen ondertekenaars een oproep tot:
- steun voor democratie en rechtsstaat;
- naleving van het internationaal recht;
- bescherming van burgers en civiele infrastructuur;
- diplomatieke oplossingen voor internationale conflicten;
- en een consistente verdediging van de internationale rechtsorde.
Wij geloven dat een rechtvaardige en stabiele wereld alleen kan worden bereikt wanneer staten zich houden aan het internationaal recht en conflicten via diplomatie en samenwerking worden opgelost, niet via geweld en oorlog.
With this letter, we speak out against the use of war and violence as a means of resolving international conflicts. We call upon the Dutch government to clearly express its position on compliance with international law and to actively contribute to the protection of the international legal order.
By signing this letter, signatories support a call on the Dutch government to take its responsibility when fundamental norms of international law may be violated.
The letter, together with the signatures of the signatories, will be sent to the Prime Minister, the Ministry of Foreign Affairs, and the Members of the House of Representatives of the States-General. In addition, a request will be made to place this matter on the parliamentary agenda and to obtain a clear response from the government.
The purpose of this initiative is to draw attention, through democratic and legal means, to the importance of compliance with international law and to contribute to a public debate based on peace, justice, and human dignity.
We stand for democracy, the rule of law, freedom, and human dignity.
To both supporters and opponents of the Iranian regime, we wish to make the following clear: solutions that are rooted in violence, war, and destruction will, in our view, never lead to a just or better world. History shows that conflicts addressed through military force ultimately lead to greater instability, human suffering, and long-term damage to societies.
With this initiative, we do not express support for the Iranian regime. At the same time, we speak out on principle against any form of war, aggression, or violence as a means of resolving political or geopolitical problems. The use of military force, especially when civilians are harmed and civilian infrastructure is destroyed, can in our view never form a legitimate basis for sustainable solutions.
At the same time, we recognize that people may hold different views on this matter. If you believe that military intervention, war, or the use of force may in certain circumstances be the only solution, we as an organization respect that opinion. In a genuine democratic state governed by the rule of law, supporters and opponents of a particular position must treat each other with respect, dignity, and openness to dialogue.
Our efforts are therefore not aimed at creating division, but at encouraging a debate based on respect for international law, human dignity, and peaceful solutions to conflicts.
From a legal perspective, the attacks on Iran are contrary to international law. The military attacks on Iran have led to the deaths of many innocent civilians and the destruction of civilian infrastructure.
With this letter, we call upon the Dutch government to clearly express its position regarding compliance with international law and to actively work toward the protection of the international legal order.
As we have previously taken legal steps and initiatives with regard to the war in Gaza, we also see it as our responsibility to take action against the violence and war in Iran. Our efforts are not aimed at supporting any particular regime or state, but at protecting the fundamental principles of international law and humanity. Regardless of which regime holds power, we would maintain the same position.
By signing this letter, signatories support a call for:
- support for democracy and the rule of law;
- compliance with international law;
- protection of civilians and civilian infrastructure;
- diplomatic solutions to international conflicts;
- and a consistent defense of the international legal order.
We believe that a just and stable world can only be achieved when states adhere to international law and resolve conflicts through diplomacy and cooperation, rather than through violence and war.
با این نامه ما مخالفت خود را با استفاده از جنگ و خشونت به عنوان ابزاری برای حل منازعات بینالمللی اعلام میکنیم. ما از دولت هلند میخواهیم که بهطور روشن درباره رعایت حقوق بینالملل موضعگیری کند و بهطور فعال برای حفاظت از نظم حقوقی بینالمللی تلاش نماید.
با امضای این نامه، امضاکنندگان از درخواستی حمایت میکنند که از دولت هلند میخواهد در زمانی که اصول بنیادین حقوق بینالملل احتمالاً نقض میشوند، مسئولیت خود را بر عهده بگیرد.
این نامه همراه با امضاهای حامیان آن به نخستوزیر، وزارت امور خارجه و اعضای مجلس نمایندگان پارلمان هلند ارسال خواهد شد. همچنین درخواست خواهد شد که این موضوع در دستور کار پارلمان قرار گیرد و دولت پاسخ روشنی در این خصوص ارائه دهد.
هدف از این ابتکار آن است که از طریق ابزارهای دموکراتیک و حقوقی توجه عمومی را به اهمیت رعایت حقوق بینالملل جلب کند و به شکلگیری گفتوگویی عمومی که بر پایه صلح، عدالت و کرامت انسانی استوار است کمک نماید.
ما از دموکراسی، حاکمیت قانون، آزادی و کرامت انسانی حمایت میکنیم.
خطاب به هم موافقان و هم مخالفان حکومت ایران میخواهیم نکتهای را روشن بیان کنیم: راهحلهایی که بر پایه خشونت، جنگ و ویرانی شکل میگیرند، به باور ما هرگز به دنیایی عادلانهتر یا بهتر منجر نخواهند شد. تاریخ بارها نشان داده است که درگیریهایی که با نیروی نظامی دنبال میشوند، در نهایت به بیثباتی بیشتر، رنج انسانی گستردهتر و آسیبهای طولانیمدت برای جوامع میانجامند.
با این ابتکار ما از حکومت ایران حمایت نمیکنیم. در عین حال، ما به طور اصولی با هرگونه جنگ، تجاوز و خشونت به عنوان ابزاری برای حل مشکلات سیاسی یا ژئوپولیتیکی مخالف هستیم. استفاده از نیروی نظامی، بهویژه زمانی که غیرنظامیان آسیب میبینند و زیرساختهای غیرنظامی نابود میشوند، از نظر ما هرگز نمیتواند پایهای مشروع برای دستیابی به راهحلهای پایدار باشد.
در عین حال میپذیریم که افراد ممکن است در این زمینه دیدگاههای متفاوتی داشته باشند. اگر شما بر این باور هستید که مداخله نظامی، جنگ یا استفاده از زور در برخی شرایط تنها راهحل ممکن است، ما به نظر شما احترام میگذاریم. در یک ساختار دموکراتیک واقعی مبتنی بر حاکمیت قانون، موافقان و مخالفان یک دیدگاه باید با احترام، کرامت و آمادگی برای گفتوگو با یکدیگر برخورد کنند.
بنابراین هدف ما ایجاد اختلاف یا تفرقه نیست، بلکه تشویق به گفتوگویی است که بر پایه احترام به حقوق بینالملل، کرامت انسانی و راهحلهای مسالمتآمیز برای حل منازعات بنا شده باشد.
از دیدگاه حقوقی، حملات به ایران با حقوق بینالملل در تعارض است. این حملات نظامی باعث کشته شدن بسیاری از غیرنظامیان بیگناه و همچنین تخریب زیرساختهای غیرنظامی شده است.
با این نامه از دولت هلند میخواهیم که موضع خود را درباره رعایت حقوق بینالملل بهطور شفاف اعلام کند و بهطور فعال برای حفاظت از نظم حقوقی بینالمللی تلاش نماید.
همانطور که پیشتر نیز در رابطه با جنگ غزه اقدامات و ابتکارات حقوقی انجام دادهایم، اکنون نیز لازم میدانیم که در برابر خشونت و جنگ در ایران اقدام کنیم. تلاش ما به هیچ وجه به معنای حمایت از یک حکومت یا دولت خاص نیست، بلکه هدف آن دفاع از اصول بنیادین حقوق بینالملل و ارزشهای انسانی است. صرفنظر از اینکه کدام حکومت در قدرت باشد، ما همین موضع را حفظ خواهیم کرد.
با امضای این نامه، امضاکنندگان از درخواستهای زیر حمایت میکنند:
- حمایت از دموکراسی و حاکمیت قانون؛
- رعایت حقوق بینالملل؛
- حفاظت از غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی؛
- راهحلهای دیپلماتیک برای منازعات بینالمللی؛
- و دفاعی منسجم از نظم حقوقی بینالمللی.
ما بر این باوریم که دستیابی به جهانی عادلانه و باثبات تنها زمانی ممکن است که دولتها به حقوق بینالململ پایبند باشند و اختلافات از طریق دیپلماسی و همکاری حل شوند، نه از طریق خشونت و جنگ.
Sign the petition
|
Aan: Betreft: Sommatie tot naleving van internationale rechtsverplichtingen inzake de militaire aanval op Iran Geachte heer/mevrouw, Ondergetekenden wenden zich tot u naar aanleiding van de recente militaire aanvallen door de Verenigde Staten en Israël op het grondgebied van de Islamitische Republiek Iran. Vaststaat dat voor deze militaire acties geen mandaat van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bestaat. Het gebruik van geweld tussen staten is onder het Charter of the United Nations slechts toegestaan in zeer beperkte omstandigheden, namelijk wanneer de Veiligheidsraad daarvoor toestemming verleent of wanneer sprake is van rechtmatige zelfverdediging tegen een gewapende aanval zoals bedoeld in artikel 51 van het VN-Handvest. Voor zover publiek beschikbare informatie laat zien, lijkt van geen van deze uitzonderingen sprake te zijn. Integendeel, verschillende door de Verenigde Staten en Israël aangevoerde rechtvaardigingen voor de militaire acties zijn herhaaldelijk gewijzigd, terwijl rapportages uit eigen inlichtingenkringen van de Verenigde Staten aangeven dat Iran geen onmiddellijke dreiging vormde en niet op het punt stond een aanval op de Verenigde Staten of Israël uit te voeren. De humanitaire gevolgen van deze aanvallen zijn inmiddels ernstig. Volgens beschikbare rapportages zijn meer dan 1300 burgers in Iran om het leven gekomen, terwijl aanzienlijke delen van civiele infrastructuur zijn beschadigd of vernietigd. Deze aanvallen treffen daarmee niet alleen militaire doelwitten, maar ook de veiligheid, bestaansmiddelen en het economisch vermogen van de burgerbevolking. Het Koninkrijk der Nederlanden is partij bij het Rome Statute of the International Criminal Court en heeft daarmee erkend dat agressie tussen staten een internationale misdaad kan vormen. Nederland is bovendien gastland van het Internationaal Strafhof en presenteert zich internationaal als voorvechter van de internationale rechtsorde. Daarnaast volgt uit het internationale recht dat staten geen hulp of bijstand mogen verlenen aan andere staten bij het plegen van internationaal onrechtmatige daden. Deze norm is onder meer neergelegd in de internationaal erkende regels inzake staatsaansprakelijkheid, zoals gecodificeerd in de Articles on Responsibility of States for Internationally Wrongful Acts. Volgens deze regels kan een staat internationaal aansprakelijk worden wanneer hij bewust hulp of ondersteuning verleent aan een andere staat bij het plegen van een internationaal onrechtmatige daad, terwijl hij kennis heeft van de omstandigheden van die daad. Dit betekent dat staten niet alleen verplicht zijn zich te onthouden van het plegen van onrechtmatig geweld, maar ook verplicht zijn zich te onthouden van het faciliteren, ondersteunen of legitimeren van dergelijke handelingen door andere staten. Indien een staat politieke, logistieke, diplomatieke of andere vormen van steun verleent aan een militair optreden dat in strijd is met het internationale recht, kan dat onder omstandigheden leiden tot internationale verantwoordelijkheid van die staat. Tegen deze achtergrond wekt het ernstige bezorgdheid dat de Nederlandse regering zich tot op heden niet ondubbelzinnig heeft uitgesproken over de rechtmatigheid van de genoemde militaire acties. Artikel 90 van de Grondwet bepaalt dat de regering de ontwikkeling van de internationale rechtsorde bevordert. Deze constitutionele opdracht vereist dat Nederland consequent en principieel optreedt wanneer fundamentele normen van het internationale recht, waaronder het verbod op het gebruik van geweld tussen staten, mogelijk worden geschonden. Ondergetekenden wijzen er daarom op dat Nederland, gelet op zijn verdragsverplichtingen, zijn rol als gastland van het Internationaal Strafhof en zijn constitutionele verplichting om de internationale rechtsorde te bevorderen, niet alleen een politieke maar ook een juridische verantwoordelijkheid draagt om zich duidelijk uit te spreken tegen mogelijke schendingen van het internationale recht en om te voorkomen dat Nederland direct of indirect betrokken raakt bij het faciliteren of legitimeren van dergelijke handelingen. Ondergetekenden sommen de regering daarom om:
Ondergetekenden verzoeken u binnen 10 dagen na dagtekening van deze brief kenbaar te maken op welke wijze de Nederlandse regering invulling zal geven aan haar verplichtingen onder het internationaal recht en artikel 90 van de Grondwet. Bij gebreke van een afdoende reactie behouden ondergetekenden zich het recht voor verdere juridische en politieke stappen te overwegen teneinde naleving van het internationale recht te bevorderen. Deze brief wordt tevens aangeboden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal met het verzoek dit onderwerp op de parlementaire agenda te plaatsen. Hoogachtend, |
|
To: Subject: Notice demanding compliance with international legal obligations concerning the military attack on Iran Dear Sir/Madam, The undersigned address you in connection with the recent military attacks carried out by the United States and Israel on the territory of the Islamic Republic of Iran. It is established that no mandate from the United Nations Security Council exists for these military actions. Under the Charter of the United Nations, the use of force between states is permitted only in very limited circumstances, namely where the Security Council authorizes such use of force or where lawful self-defence against an armed attack is invoked as provided for in Article 51 of the UN Charter. Based on publicly available information, neither of these exceptions appears to apply. On the contrary, the justifications presented by the United States and Israel for these military actions have repeatedly changed, while reports originating from United States intelligence assessments indicate that Iran did not constitute an immediate threat and was not on the verge of launching an attack against the United States or Israel. The humanitarian consequences of these attacks are already severe. According to available reports, more than 1,300 civilians in Iran have been killed, while substantial parts of civilian infrastructure have been damaged or destroyed. These attacks therefore affect not only military targets but also the safety, livelihoods and economic capacity of the civilian population. The Kingdom of the Netherlands is a party to the Rome Statute of the International Criminal Court and has thereby recognized that aggression between states may constitute an international crime. The Netherlands is also the host state of the International Criminal Court and presents itself internationally as a defender of the international rule of law. Furthermore, international law provides that states must not aid or assist other states in the commission of internationally wrongful acts. This norm is reflected, inter alia, in the internationally recognized rules on state responsibility as codified in the Articles on Responsibility of States for Internationally Wrongful Acts. Under these rules, a state may incur international responsibility when it knowingly aids or assists another state in the commission of an internationally wrongful act while being aware of the circumstances of that act. This means that states are not only obliged to refrain from committing unlawful uses of force themselves, but are also required to refrain from facilitating, supporting or legitimizing such actions by other states. Where a state provides political, logistical, diplomatic or other forms of support to a military operation that is contrary to international law, this may, under certain circumstances, lead to the international responsibility of that state. Against this background, it is of serious concern that the Government of the Netherlands has thus far not expressed itself clearly and unequivocally on the legality of the aforementioned military actions. Article 90 of the Constitution of the Kingdom of the Netherlands provides that the Government shall promote the development of the international legal order. This constitutional mandate requires the Netherlands to act consistently and on principle whenever fundamental norms of international law, including the prohibition on the use of force between states, may be violated. The undersigned therefore point out that, in light of its treaty obligations, its role as host state of the International Criminal Court, and its constitutional duty to promote the international legal order, the Netherlands bears not only a political but also a legal responsibility to speak out clearly against possible violations of international law and to prevent the Netherlands from becoming directly or indirectly involved in facilitating or legitimizing such acts. The undersigned therefore formally call upon and demand that the Government:
The undersigned request that within ten (10) days from the date of this letter the Government of the Netherlands indicate how it intends to fulfil its obligations under international law and Article 90 of the Constitution. In the absence of an adequate response, the undersigned reserve the right to consider further legal and political steps aimed at promoting compliance with international law. This letter is also submitted to the House of Representatives of the States-General with the request that this matter be placed on the parliamentary agenda. Yours sincerely, |
به:
نخستوزیر پادشاهی هلند
وزیر امور خارجه
وزارت امور خارجه
اعضای مجلس نمایندگان ایالات عامه (مجلس دوم پارلمان هلند)
موضوع: اخطار و مطالبه برای رعایت تعهدات حقوق بینالملل در خصوص حمله نظامی به ایران
با احترام،
امضاکنندگان این نامه در پی حملات نظامی اخیر ایالات متحده آمریکا و اسرائیل به قلمرو جمهوری اسلامی ایران، بدین وسیله به شما مراجعه میکنند.
مسلم است که برای این اقدامات نظامی هیچ مجوزی از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر نشده است. بر اساس منشور سازمان ملل متحد، استفاده از زور میان دولتها تنها در شرایطی بسیار محدود مجاز است؛ یعنی زمانی که شورای امنیت چنین اقدامی را مجاز بداند یا در صورتی که دفاع مشروع در برابر یک حمله مسلحانه، مطابق با ماده ۵۱ منشور ملل متحد، مطرح باشد.
بر اساس اطلاعات عمومی موجود، به نظر میرسد هیچیک از این استثناها در این مورد مصداق نداشته باشد. برعکس، دلایلی که از سوی ایالات متحده و اسرائیل برای توجیه این اقدامات نظامی ارائه شده است، بارها تغییر کرده است، در حالی که گزارشهایی از ارزیابیهای اطلاعاتی خود ایالات متحده نشان میدهد که ایران تهدیدی فوری محسوب نمیشده و در آستانه انجام حملهای علیه ایالات متحده یا اسرائیل نبوده است.
پیامدهای انسانی این حملات بسیار جدی بوده است. بر اساس گزارشهای موجود، بیش از ۱۳۰۰ غیرنظامی در ایران جان خود را از دست دادهاند و بخشهای قابل توجهی از زیرساختهای غیرنظامی آسیب دیده یا تخریب شده است. بنابراین این حملات نه تنها اهداف نظامی، بلکه امنیت، معیشت و توان اقتصادی جمعیت غیرنظامی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
پادشاهی هلند از طرفهای اساسنامه رم دادگاه کیفری بینالمللی است و بدین ترتیب به رسمیت شناخته است که تجاوز میان دولتها میتواند یک جنایت بینالمللی محسوب شود. علاوه بر این، هلند کشور میزبان دادگاه کیفری بینالمللی است و خود را در عرصه بینالمللی به عنوان مدافع نظم حقوقی بینالمللی معرفی میکند.
علاوه بر این، حقوق بینالملل مقرر میدارد که دولتها نباید در ارتکاب اعمال متخلفانه بینالمللی به دولتهای دیگر کمک یا یاری رسانند. این اصل از جمله در قواعد شناختهشده مسئولیت دولتها که در «مواد مربوط به مسئولیت دولتها برای اعمال متخلفانه بینالمللی» تدوین شده است، منعکس شده است. بر اساس این قواعد، اگر دولتی آگاهانه به دولت دیگری در ارتکاب یک عمل متخلفانه بینالمللی کمک یا حمایت ارائه دهد، در حالی که از شرایط آن عمل آگاه است، ممکن است خود نیز در سطح بینالمللی مسئول شناخته شود.
این بدان معناست که دولتها نه تنها موظفاند از ارتکاب استفاده غیرقانونی از زور خودداری کنند، بلکه موظفاند از تسهیل، حمایت یا مشروعیتبخشی به چنین اقداماتی توسط سایر دولتها نیز خودداری نمایند. در صورتی که دولتی حمایت سیاسی، لجستیکی، دیپلماتیک یا سایر اشکال حمایت را از یک اقدام نظامی که مغایر با حقوق بینالملل است ارائه دهد، ممکن است در شرایطی منجر به مسئولیت بینالمللی آن دولت گردد.
با توجه به موارد فوق، موجب نگرانی جدی است که دولت هلند تا کنون موضعی روشن و صریح درباره مشروعیت حقوقی این اقدامات نظامی اتخاذ نکرده است.
ماده ۹۰ قانون اساسی هلند مقرر میدارد که دولت موظف است توسعه نظم حقوقی بینالمللی را ترویج کند. این تکلیف قانون اساسی ایجاب میکند که هلند هرگاه اصول بنیادین حقوق بینالملل، از جمله ممنوعیت استفاده از زور میان دولتها، احتمالاً نقض شود، به صورت اصولی و قاطع اقدام کند.
از این رو امضاکنندگان یادآور میشوند که هلند، با توجه به تعهدات معاهدهای خود، نقش آن به عنوان کشور میزبان دادگاه کیفری بینالمللی و همچنین تعهد قانون اساسی آن برای تقویت نظم حقوقی بینالمللی، نه تنها مسئولیت سیاسی بلکه مسئولیت حقوقی نیز دارد تا در برابر نقضهای احتمالی حقوق بینالملل موضعی روشن اتخاذ کند و از هرگونه دخالت مستقیم یا غیرمستقیم در تسهیل یا مشروعیتبخشی به چنین اقداماتی جلوگیری نماید.
بنابراین امضاکنندگان از دولت میخواهند و آن را فرا میخوانند که:
۱. به طور علنی تأیید کند که اقدامات نظامی بدون مجوز شورای امنیت و خارج از چارچوب دفاع مشروع، مغایر با حقوق بینالملل است؛
۲. موضعی روشن درباره مشروعیت حقوقی حملات نظامی به ایران در پرتو منشور ملل متحد اتخاذ کند؛
۳. از طریق ابزارهای دیپلماتیک برای رعایت حقوق بینالملل توسط تمامی دولتهای درگیر، از جمله ایالات متحده و اسرائیل، تلاش کند؛
۴. تضمین کند که هلند به هیچ نحو کمک، حمایت یا مشروعیتی به اقداماتی که مغایر با حقوق بینالملل هستند ارائه نخواهد داد؛
۵. مجلس نمایندگان را از اقداماتی که هلند برای جلوگیری از مسئولیت بینالمللی احتمالی خود در حمایت یا تسهیل نقضهای حقوق بینالملل اتخاذ خواهد کرد، مطلع سازد.
امضاکنندگان از شما درخواست میکنند که ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ این نامه اعلام نمایید که دولت هلند چگونه قصد دارد به تعهدات خود تحت حقوق بینالملل و ماده ۹۰ قانون اساسی عمل کند.
در صورت عدم دریافت پاسخ کافی، امضاکنندگان حق خود را برای بررسی اقدامات حقوقی و سیاسی بیشتر به منظور تقویت رعایت حقوق بینالملل محفوظ میدارند.
این نامه همچنین به مجلس نمایندگان ایالات عامه ارائه میشود با درخواست آنکه این موضوع در دستور کار پارلمانی قرار گیرد.
با احترام،
